Rozdział 2

Cóż, troche to trwało :) przepraszam ;D, ale jakoś nieogarnięta ostatnio jestem :) Miłej lektury :)ps. jeśli są błędy to przepraszam, ale nie miałam siły sprawdzać.

Kutasy. Ich nie obchodzi zespół! Bardziej martwią się tym, czy będą mieli sobie  jutro co dać w żyłę! No, tak kurwa wiem, że ja też święty nie jestem, ale do chuja nie jestem w nałogu, chociaż to ja mam szereg problemów…oni bynajmniej nie mieli tak zjebanego dzieciństwa jak ja..dobra dość! Nie będę się teraz użalał nad sobą. Teraz mam przyjaciół i zespół, który powoli staje na nogi i jest zajebiście.

-Kurwa, Rose przestań sam do siebie gadać!- tym razem powiedział, a w zasadzie to krzyknął na głos Axl.

Wzrok przechodnich, głownie to starszych babć skierował się w stronę Rudego, ale on to olał i wszedł sobie do The Roxy, gdzie zamierzał schlać się do nieprzytomności, by choć na chwile zapomnieć o zespole i zaginionym Duffie.

***

-Michael mówię Ci zadzwoń.- nalegała kobieta w średnim wieku.

-Nie jestem w nastroju.- burknął tak jakby był obrażony na cały świat.

-Och! Ja wiem, że ostatnie wydarzenia mocno Tobą wstrząsnęły tak jak i mną, ale pamiętaj o innych.- położyła mu dłoń na ramieniu i po chwili opuściła kuchnie.

-A może to inni już o mnie zapomnieli.- mruknął sam do siebie blondyn.- Wszyscy chcą mnie do chuja pouczać! A dajcie mi do cholery święty spokój!- przewrócił krzesło i wybiegł wściekły z domu.

***

Rano jak kto w domu Najniebezpieczniejszego Zespołu na świecie bywa, jebało na dwa metry wódą.  Na podłodze jakieś bezwładne ciała się walały, strzykawki, prezerwatywy..to nic nadzwyczajnego dla kogoś kto zna domowników. To mieszkanie wyglądała tak po każdej imprezie(czytaj codziennie). Chłopcy zdemolowali je okropnie, a wynajęte jest ono dla nich przez Geffen, z którym nie dawno  podpisali kontrakt i za miesiąc ma wyjść ich pierwsza płyta. Panującą tu ciszę przerwał dźwięk tłuczonego szkła.

-Kurwa! Wojna! Do schronu wszyscy!- spanikowany Adler ukrył się pod stołem.

-Ryj.- jakże inteligentnie skwitował to Slash.

-Steven, idioto to tylko Jack Da..- Izziemu przerwał donośny krzyk Hudsona, którego chyba było słychać nawet w Honolulu.

-Cooooooooooo kuuuurwa!? Coś Ty chuju niedorobiony powiedział???!! – wstał jak oparzony i podbiegł do miejsca „wypadku”.- Jackie żyjesz?!- uklęknął i zaczął zlizywać(spadać zboczuchy!XD)z podłogi alkohol. To nic, że bandaż, który był zawinięty na jego lewej ręce, był teraz cały w bursztynowym płynie. Cóż Slash dosłownie leżał w Danielsie, a jego włosy były do okoła porozrzucane. Nagle w Stradlinowej głowie zrodził się niecny plan.

-Steven! Chodź powycieramy podłogę!- klasnął w dłonie.

-Nie pierdol. Mopa nie mamy.- blondyn usiadł na kanapie.

-To lepiej popatrz!- Izzy nie tracił uśmiechu z twarzy.

- Chyba nie myślisz o….- urwał widząc kiwającą twierdząco głowę czarnowłosego.- Hahaha! Zajebie nas! A z resztą co mi tam!- i razem z Izzim po cichu zmierzali w stronę Slasha.

Biedaczek, był zbyt zajęty, aby usłyszeć kolegów. Nagle jego nogi zostały podniesione do góry przez dwójkę przyjaciół. Następnie zaczęli poruszać ciałem Saula(znowu!to jeszcze nie ten rozdział) do przodu i do tyłu, przez co jego włosy służące za mop tym dwóm wsiąknęły resztki(bo większość wypił Kudłaty) wylanego alkoholu. Opuścili jego nogi i trzymając się za brzuchy zaczęli tarzać się po podłodze ze śmiechu. Wściekła ofiara żartu, wstała z podłogi z chęcią mordu, ale straciła widoczność przez burze sklejonych włosów.

-Ooooo hahahahahahahahahahaha! Kurwa! Haha zaraz się zsikam!- wydzierał się rytmiczny gitarzysta pomiędzy kolejnymi napadami śmiechu.

-haha..ja..jj..ja też się zsiikam!- wołał czerwony Adler.

Nagle Izzy przestał rechotać i popatrzał na Stevena. I znowu wybuchł głośnym śmiechem.

-Hahahahaha! Chuju! Ty już się zeszczałeś! Hahha! Ja pierdole! Hahahaha!

I wszyscy łącznie już z Hudsonem, spojrzeli na krocze Adlera, gdzie ciemna plama zaczęła się rozrastać.

-Jaaki zjeb! Hahahahahahahaha. Kurwa. Miałem Was zajebać, a nie się z Wami śmiać!- złość z gitarzysty powoli się ulatniała.- I tak Wam to skurwiele na sucho nie ujdzie.- powiedział i znowu dziki napad śmiechu.

-Ej..nie śmiejcie się ze mnie, ja kurwa nie kontrolowałem.- tłumaczył się czerwony perkusista.

W tym momencie do domu wszedł Axl. Zobaczywszy kolegów złapał się za włosy i wybiegł z domu. Ale za 5 minut wrócił i skacząc jak małpa wydzierał się.

-Siusiu majtek! Ja myślałem, że to tyko Slash sika w gacie w łóżku z laskami.

-To ja pójdę włosy umyć.- krzyknął Loczek i już go nie było.

Rozdział 1

Szedł do domu mega wkurzony. Jak on tak mógł zostawić ją? Co ten skurwiel sobie myśli?! Nie panował nad sobą. W przypływie negatywnych emocji, walnął z całej siły w szybę zaparkowanego obok niego samochodu.  Auto zaczęło wyć na całe osiedle. Resztki szkła zostały w jego całej zakrwawionej ręce. Pięknie się urządziłeś Hudson. Przynajmniej jest to lewa ręka, a nie prawa bo wtedy nie mógłbym grać zajebistych solówek na moim zajebistym Les Paulu.  Jego przemyślenia przerwał krzyk grubego niskiego mężczyzny z okna, który jak się domyślił Slash był właścicielem obiektu wyładowania jego nieziemskiego wkurwu. No to spierdalam. I pobiegł czym prędzej w stronę swojego domu.

***

Laura tej nocy nie zmrużyła nawet oka. Czekała tylko, aż Slash wyjdzie, żeby móc płakać i lamentować. To nie tak, że ona ma taki kaprys i płacze. Tylko jego nieobecność nie daje jej spokoju i łzy same napływają jej do oczu. W myślach ma najgorsze scenariusze. Podeszła do okna i usadowiła się na parapecie. Patrzyła w gwieździste niebo. Gdzie Ty się podziewasz? Kochasz mnie jeszcze? Mój Duffy..i nie wytrzymała łzy same zaczęły cieknąć po bladych policzkach. Wzięła z półki ich wspólne zdjęcie i przyłożyła sobie do klatki piersiowej. Siedziała tak do rana.

***

- Kurwa..co robimy? Nasz basista zaginął, a my za pół roku wyruszamy w trasę. – Axl chodził nerwowo po pokoju, gdzie odbywało się spotkanie przyjaciół. - Jebany. Co on odpierdala?! Zniknął bez słowa wyjaśnienia. Czego mu tu brakowało? Ma wspaniałą kochającą go dziewczynę, nas i zespół. Kontynuował Rudy.

- To musiało być coś ważnego. On taki nie jest.- bronił kolegi Izzy.

- A może Ty coś wiesz ? I teraz próbujesz to ukryć przed nami?!- Rose doskoczył do niego z pięściami. – Gadaj gnoju!

- Pojebało Cię. Do reszty. Wiem tyle co Ty, czyli nic.- puknął się w głowę czarnowłosy.

- Axl! Opanuj się kurwa. To nie jego wina, że McKagan spiedolił.- Slash zaciągnął się dymem. – Swoją drogą to racja. Za długo go znamy. Przecież wiemy, że nigdy wcześniej nie odwalał takiej szopki.

- I jak widać mało o nim wiemy.- Axl opuścił pokój.

Wszyscy milczeli. Steven przerwał.

- Boję się, że to może być początek końca Gunsów. A to jest wszystko co mam.

Nie wiem. Mieszane uczucia mam co do tego opowiadania. A przepraszam, że tak długo, ale egzaminy były i trza się było przygotować :D. Aha i jeszcze jedno, tekst pisany kursywą to są myśli, przemyślenia danego osobnika ;)

Prolog

-Ciii…już nie płacz, będzie dobrze.-  kołysał na kolanach wysoką brunetkę. Myślisz idioto, że jak jej powiesz, że będzie dobrze to się uspoki?

- Ale..ale jeśli mu się coś stało, albo po prostu mnie zostawił?- szlochała, co chwile wycierając łzy.

-Pewnie musiał sobie coś przemyśleć- mówił to chociaż sam nie wiedział co o tym myśleć.

-Slash! Błagam Cię i przez trzy tygodnie nie odezwała się do mnie ani do Was?- spojrzała na niego zaczerwionymi od płaczu oczami.

-Nie wiem słońce, ja nic nie wiem…

-Mam tylko nadzieję, że nic mu nie jest..

-Jest dużym chłopcem i na pewno da sobie rade.

-Ale jeśli z kimś wdał się w bójkę?

-Skończ Lura!- powiedział ostrym tonem. Brawo Slash! Jestem skończonym skurwysynem.-przepraszam, po prostu nie chcę abyś się martwiła i nie potrzebnie płakała. Wiesz może lepiej będzie, jak się położysz spać. Blado wyglądasz.

-Ok.-podreptała w kierunku schodów, które prowadziły do jej pokoju. Jak będziesz szedł do siebie, to weź zapasowy kluczyk i zamknij drzwi.- poleciła mulatowi i zniknęła na piętrze.

I jak?..cóż byle do pierwszego rozdziału, jeżeli wgl. dojdzie do jego opublikowania, proszę napiszcie co o tym sądzicie, bo nie wiem czy kontynuować? jak stylistycznie? :) Do nastepnego :)